парашкі – Сяргей Ясенін

ежу. ціха. Слышны звоны
Пад капытом на снезе,
Толькі шэрыя вароны
Ўзнялі такі шум на лузе.

Заколдован невидимкой,
Дрэмле лес пад казку сну,
Нібы белаю касынкай
падвязаць хвоя.

Понагнулась, як бабулька,
Абаперлася на кульбу,
І ўверсе на самым версе
Дзяўбе дзяцел на суку.

скача конь, абшару шмат,
Валіць снег і сцеле шаль.
бясконцая дарога
Ўцякае стужкай ўдалячынь.

1914

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
каранёў Чукоўскі