перавесці на:

Прамчацца над вамі
Гады за гадамі,
І станеце вы дзядкамі.

Цяпер бялявыя вы,
маладыя,
А будзеце лысыя вы
І сівыя.

І нават у маленькай татка
Калі-небудзь будуць внучатки,
І Тата надзене вялікія акуляры
І будзе вязаць сваім унукам пальчаткі.

І нават двухгадоваму Пеці
Будзе калі-небудзь 70 лет,
І ўсе дзеці,
Усе дзеці на свеце
Будуць называць яго: «Дзед», –
І да пояса будзе тады
Сівая яго барада.

Так вось, калі станеце вы дзядкамі
З такімі вялікімі акулярамі
І, каб расцерці свае старыя косці,
Пойдзеце куды-небудзь у госці,-
ну, скажам, возьмеце внучонка Міколка
І яго ветліва на ёлку.

Ці тады ж, у дзве тысячы сорак чацвёртым годзе,
Захочацца вам паляцець на зорку,
На тую ці гэтую
планету,
Ну что ж! купляйце білет
І садзіцеся ў любую ракету.

хутчэй! бягом! з усіх ног!
Бо ўжо трэці званок!
Але дрыжаць вашы старыя ногі,
Спатыкнуліся яны на парозе,
І вы спазніліся. Ну что ж! не беда!
Тут за вуглом ля сажалкі,
Зусім недалёкай ад нашых варот,
зараз сканае
блакітны зоркалёт.
ён вас
Праз гадзіну
да месяца,
Да самага месяца давязе.
Сядайце ў кабіну! хутчэй! хутчэй!
Плаціце кандуктару дзесяць рублёў,
І вось ужо вы там, у вышыні,
Гуляете ўзад і наперад на месяцы,
І добрыя месяцовыя людзі
Вам месяцовыя песні спяваюць,
І месяцовыя дзеці на страве
Вам месяцовага мёду нясуць.
І вы прывязеце Міколка
Ад ласкавых месяцовых дзяцей
Зорку залатую для елкі
І цэлую гару прысмакаў.

Самыя чытаныя вершы Чукоўскага:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар