перавесці на:

Прамчацца над вамі
Гады за гадамі,
І станеце вы дзядкамі.

Цяпер бялявыя вы,
маладыя,
А будзеце лысыя вы
І сівыя.

І нават у маленькай татка
Калі-небудзь будуць внучатки,
І Татка надзене вялікія акуляры
І будзе вязаць сваім унукам пальчаткі,

І нават двухгадоваму Пеці
Будзе калі-небудзь семдзесят гадоў,
І ўсе дзеці, всё дзеці на свеце
Будуць называць яго: дзед.

І да пояса будзе тады
Сівая яго барада.

Так вот, калі станеце вы дзядкамі
З такімі вялікімі акулярамі,
І каб расцерці свае старыя косці,
Пойдзеце куды-небудзь у госці, –
(ну, скажам, возьмеце внучонка Міколка
І яго ветліва на ёлку),
Ці тады ж, – у Дзве тысячы дваццаць
чацвёртым годзе; –
– На лавачку сядзеце ў Летнім садзе.
Ці не ў Летнім садзе, а ў якім-небудзь
маленькім скверыку
У Новай Зеландыі ці ў Амерыцы,
– усюды, куды б ні заехалі вы, усюды,
ўсюды, аднолькава,
жыхары Прагі, Гаагі, Парыжа, Чыкага
і Кракава –
На вас маўкліва пакажуць
И тихо, паважна скажуць:
«Ён быў у Ленінградзе… падчас
аблогі…
У тыя гады… вы ведаеце… у гады
… блакады »

Самыя чытаныя вершы Чукоўскага:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар