перавесці на:

У гадзіну глухой расстання з морам,
З ціха ропщущим прыбоем,
З затуманенай далечай -

мы адны, з вялікім горш,
Сівізны свае закрыем
Белым саванам - смуткам.

Протекут яшчэ мгновенья,
Адыдуць у цёмныя стагоддзя.

Будуць новыя бачання,
Будзе старая туга.

І ў сумны саван кроясь,
Аддаючыся таемна гору,
Не ўбачым мы тады,

Як гарыць твой млечны пояс!
Як ляціць да роднага мора
серабрыстая зорка!

Самыя чытаныя вершы Чукоўскага:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар