перавесці на:

міры ляцяць. года ляцяць. пустая
Сусвет глядзіць у нас цемрай вачэй.
А ты, душа, стомленая, глухая,
У шчасці гаворыш, - каторы раз?

што шчасце? вячэрнія прахалоды
У што цямнее садзе, у лясной глушы?
Іль змрочныя заганныя асалоды
віна, запалу, пагібелі душы?

што шчасце? Кароткі імгненне і цесны,
забыццё, сон і адпачынак ад клопатаў ...
Очнешься - зноў вар'яцкі, невядомы
І за сэрца што хапае палёт ...

уздыхнуў, глядзіш - небяспека абмінула ...
Але ў гэты самы момант - ізноў штуршок!
Запушчаны кудысьці, як патрапіла,
ляціць, гудзе, спяшаецца ваўчок!

І, Учапіўшыся за край слізгальны, востры,
І слухаючы заўсёды гудзеў звон, -
Ня сходзім ці з розуму мы ў змене стракатай
прыдуманых прычын, прастор, часоў?

Калі ж канец? Назойливому звуку
Не стане сіл без адпачынку услухвацца ...
Як няўдала! як дзіка! - Дай мне руку,
таварыш, сябар! забудзем зноў.

Самыя чытаныя вершы Чукоўскага:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар