перавесці на:

Я ведаю, ты блізкая мне ...
Хвораму так патрэбен спакой ...
Сцяной сівой даўніны,
Ўрачыста блюзню ў сне ...

З табой, мой святло, кажу ...
п'яні, весялі мяне, боль! -
Ты мне абяцаеш світанак?
няма, з гэтай свечкай дагарыць!

Дык слухай, як памяць вострая, -
Нездарма я ў смяротным трызненні ...
Учора яшчэ былі, учора
Запаветныя лес і гара ...

Я Белую Панну шукаў -
Ты чуеш? ты верыш? Ты спіш?
Я Старажытную Дзеву шукаў,
І рог мой гулам гучаў.

Вось іней мне кучары пакрыў,
Дыханье спирала зима…
І вецер мне вочы сляпіў,
І рог мой няправільна трубіў ...

але слухай, як слухаў тады
Я голас пранізлівых завей!
Што было са мной у тыя гады, -
Таму не бываць ніколі!..

Я цвёрдай стапою усхожых -
Аб, слухай перадсмяротны запавет!..
У апошні табе распавяду:
Я Белую Панну буджу!

Вось спіць Яна ў воблаку мглы
На цёмнай вяршыні скалы,
І звонка заклікаюць арлы,
Свои расточая хвалы…

Як странен мой жалобны трызненне!
То - трызненне обнищалой душы ...
ты, сьвятло маё, - адзіны святло.
Другі - у гэтай жалобе няма.

Ўтульныя мне чорныя сны.
У іх памяць пасвяжэла мая:
У бачання сівой даўніны,
Колішні, знаёмай краіны ...

Мы былі, - але мы адышлі,
І памятаю я гук пахавання:
Як труну мой цяжкі неслі,
Як сыпаліся камякі зямлі.

Самыя чытаныя вершы Чукоўскага:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар