блытаніна

замяўкала кацяняты:
“Надакучыла нам мяўкаць!
Мы хочам, як парасяты,
рохкаць!”

А за імі і качаняты:
“Не хочам больш кракалі!
Мы хочам, як жабяняты,
Квак!”

свінкі замяўкала:
Мяу, мяу!

котачкі зарохкаў:
Хрю, хрю, хрю!

качачкі заквакалі:
KBA, сушыльны, сушыльны!

курачкі закракалі:
Kria, Kria, Kria!

Vorobışek priskakal
І каровай зарыкаў:
Му-у-у!

прыбег мядзведзь
І давай раўці:
Ку-ка-рэ-ку!

толькі заинька
быў цаца:
мяўкнуў
І не hryukal -
Пад капустай ляжаў,
Па-заячыя лапатаў
І зверюшек неразумных
ўгаворваў:

“Каму загадана цвіркалі -
ня муркаў!
Каму загадана варкатаць -
ня Цвіркалі!
Не бываць вароне каровамі,
Не лётаць жабянятак пад воблакам!”

Але вясёлыя звераняты -
парасяты, медзведзяняты -
Пушчы ранейшага сваволяць,
Зайца слухаць не жадаюць.
Рыбы па полі шпацыруюць,
Жабы па небе лётаюць,

Мышы котку злавілі,
У пастку пасадзілі.

лісічкі
узялі запалкі,
Да мора сіняга пайшлі,
Мора сіняе запалілі.

Мора полымем гарыць,
Выбег з мора кіт:
“эй, пажарныя, бяжыце!
Дапамажыце, дапамажыце!”

доўга, доўга кракадзіл
Мора сіняе тушыў
пірагамі, і блінамі,
І сушоных грыбамі.

Звярталіся два курчонка,
Палівалі з бочачкі.

Прыплывалі два ярша,
Палівалі з каўша.

звярталіся жабяняты,
Палівалі з цабэрка.

тушаць, гасіць - не гасіць,
Заліваюць - яе не затопяць.

Тут матылёк прылятала,
крылцамі памахала,
Стала мора патухаць -
І патухла.

Вось ўзрадаваліся звяры!
Засмяяліся і заспявалі,
вушкамі запляскалі,
ножкамі затупалі.

Гусі пачалі зноў
Па-гусінаму крычаць:
Га-га-га!

кошкі замуркаем:
Мур-мур-мур!

птушкі адгукаліся:
Chick-гнілы!

коні заржалі:
I-я-я!

мухі зажужжалы:
Ж-ж-ж!

жабяняты квакаюць:
Ква-ква-ква!

А качаняты кракалі:
Kria-Kria-Kria!

парасяты рохкаюць:
Хрю-хрю-хрю!

Мурочку калыхала
мілую маю:
Bayuşkï узбагачэння!
Bayuşkï узбагачэння!

Ацэніце:
( 5 ацэнка, сярэдняя 4.4 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
каранёў Чукоўскі
пакінуць каментар