кракадзіл

(Вельмі старая казка)
частка першая

1

Жыў ды быў
кракадзіл.
Ён па вуліцах хадзіў,
папяросы Курыльскі.
Па-турэцку казаў, -
кракадзіл, кракадзіл Крокодилович!

2

NIM-нацыі
І спявае і орёт:
- Вось вырадак так вырадак!
Што за нос, што за рот!
І адкуль такое пачвара?

3

Гімназісты за ім,
Камінары за ім,
І штурхаюць яго.
крыўдзяць яго;
І нейкі малы
Паказаў яму кукіш,
І нейкі барбос
Укусіў яго ў нос. -
Нехороший барбос, нявыхаваны.

4

азірнуўся Кракадзіл
І Барбос праглынуў.
Праглынуў яго разам з ашыйнікам.

5

раззлаваўся народ,
І кліча, і орёт:
- Гэй, трымаеце яго,
Так зьвяжэце яго,
Ды вядзіце хутчэй у паліцыю!

6

Ён забягае ў трамвай,
усе крычаць: - Месяц-месяц-месяцы! -
І бягом,
кулём,
па хатах,
па кутах:
- Дапамажыце! сейф! памілуйце!

7

падбег гарадавы:
- Што за шум? Што за выццё?
Як ты смееш тут хадзіць,
Па-турэцку казаць?
Кракадзілам тут шпацыраваць забараняецца.

8

усміхнуўся Кракадзіл
І небараку праглынуў,
Праглынуў з ботамі і шашкі.

9

Усё, што ад страху дрыжаць.
Усё, што ад страху віскочуць.
толькі адзін
Грамадзянін
не скавытаў,
Не дрыжаў -
Гэта доблесную Ваня Васільчык.

10

ён баец,
малайчына,
ён герой
Заліхвацкай:
Ён без няні гуляе па вуліцах.

11

Ён сказаў: - Ты злыдзень.
з'ядаеш людзей,
Так за гэта мой меч -
Тваю галаву з плеч! -
І махнуў сваёй шабляй цацачнай.

12

І сказаў Кракадзіл:
- Ты мяне перамог!
Не губі мяне, Ваня Васільчык!
Пашкадуй ты маіх крокодильчиков!
Крокодильчики ў Ніле плёскацца,
Са слязамі мяне чакаюць,
Адпусьці мяне да дзетачкі, Ванечка,
Я за тое падару табе пряничка.

13

Адказваў яму Ваня Васільчык:
- Хоць і шкада мне тваіх крокодильчиков,
але цябе, крыважэрных гадзіну,
Я зараз пасечаны, як ялавічыну.
мне, абжора, шкадаваць цябе няма чаго:
Шмат мяса ты зьеў чалавечага.

14

І сказаў кракадзіл:
- Усё, што я праглынуў,
Я назад аддам табе з радасцю!

15

І вось жывы
гарадавы
Зьявіўся ўмомант перад натоўпам:
кракадзіл матка
Яму не пашкодзіла.

16

І Дружок
У адзін скок
З пашчы Кракадзіла
скакаць!
Ну от радасці скакаць,
Шчокі Ваніны лізаць.

17

трубы затрубілі,
гарматы агонь!
Вельмі рады Петраград -
Усе радуюцца і танчаць,
Янку мілага цалуюць,
І з кожнага двара
чуваць гучнае “ура”.
Уся сталіцы ўпрыгожыць сцягамі.

18

Збаўца Петраграда
Ад yarostnogo Гада,
Няхай жыве Ваня Васільчык!

19

І даць яму ва ўзнагароду
Сто фунтаў вінаграду,
Сто фунтаў мармеладу,
Сто фунтаў шакаладу
І тысячу порцый марожанага!

20

А лютай гада
Далоў з Петраграда:
Хай едзе да сваіх крокодильчикам!

21

Ён ускочыў у аэраплан,
паляцеў, як ўраган,
І ні разу назад не азіраўся,
І даімчаўся стралой
Да боку роднай,
На якой напісана: “Афрыка”.

22

Скокнуў у Ніл
кракадзіл,
Прама ў глей
дагадзіў,
Дзе жыла яго жонка Крокодилица,
Яго детушек карміцелька-поилица.

Ацэніце:
( Няма ацэнак кліентаў )
Падзяліцеся з сябрамі:
каранёў Чукоўскі
пакінуць каментар