перавесці на:

1

Добры доктар Айбаліт!
Ён пад дрэвам сядзіць.
Прыходзь да яго лячыцца
І карова, і Вольчич,
І жучок, і чарвячок,
Я нясу!

усіх вылечыць, вылечваць
Добры доктар Айбаліт!

2

І прыйшла да Айбаліту ліса:
“ой, мяне ўкусіла аса!”

І прыйшоў да Айбаліту барбос:
“Мяне курыца дзяўбнула ў нос!”

І прыбегла зайчыха
І закрычала: “месяц, месяц!
Мой зайчык трапіў пад трамвай!
мой зайчык, мой хлопчык
Трапіў пад трамвай!
Ён бег па дарожцы,
І яму перарэзала ножкі,
І цяпер ён хворы і кульгавы,
Маленькі заинька мой!”

І сказаў Айбаліт: “Не бяда!
Падавай-ка яго сюды!
Я прышыў яму новыя ножкі,
Ён зноў пабяжыць але дарожцы”.
І прынеслі да яго зайку,
такога хворага, кульгавага,
І доктар прышыў яму ножкі,
І заинька скача зноў.
А з ім і зайчыха-маці
Таксама пайшла танцаваць,
І смяецца яна і крычыць:
“ну, Дзякуй цябе. Айбаліт!”

3

Раптам аднекуль шакал
На кабыле priskakal:
“Вось вам тэлеграма
ад Gippopotama!”

“прыязджайце, доктар,
У Афрыку хутчэй
І выратуйце, доктар,
нашых дзяцей!”

“Што такое? Няўжо
Вашыя дзеці захварэлі?”

“Так, каб быць! тэрмін ангіна,
шкарлятына, Холерина,
дыфтэрыт, апендыцыт,
Малярыя і бранхіт!

Прыходзьце ж хутчэй,
Добры доктар Айбаліт!”

“Добра, добра, пабягу,
Вашым дзецям дапамагу.
Толькі дзе ж вы жывяце?
На гары або ў балоце?”

“Мы жывем на Занзиба рэ,
У Калахам ры і Сахары,
Да Фернанда-In ,
Дзе шпацыруе Гіпа-па
Па шырокай Лімпапо “.

4

І ўстаў Айбаліт, пабег Айбаліт.
у POLYAM, але лясах, па лугах ён бяжыць.
І адно толькі слова паўтарае Айбаліт:
“Лімпапо , Лімпапо , Лімпапо !”

А ў твар яму вецер, і снег, і горад:
“эй, Айбаліт, вароты назад!”
І ўпаў Айбаліт і ляжыць на снезе:
“Я далей ісці не магу”.

І зараз жа да яго з-за елкі
Выбягаюць касматыя ваўкі:
“Сядай, Айбаліт, верхам,
Мы жыва цябе довезём!”

І наперад паскакаў Айбаліт
І адно толькі слова паўтарае:
“Лімпапо , Лімпапо , Лімпапо !”

5

Але вось перад імі мора -
бушуе, падазраем у памяшканнях.
А ў моры высокая ходзіць хваля.
Зараз Айбаліта праглыне яна.

“Аб, калі я патану,
Калі пайду я да дна,
Што станецца з імі, з хворымі,
З маімі звярамі ляснымі?”
Але тут выплывае кіт:
“Сядай на мяне, Айбаліт,
І, як вялікі параход,
Цябе павязу я наперад!”

І сеў на кіта Айбаліт
І адно толькі слова паўтарае:
“Лімпапо , Лімпапо , Лімпапо !”

6

І горы ўстаюць перад ім на шляху,
І ён па горах пачынае паўзці,
А горы ўсё вышэй, а горы ўсё строме,
А горы сыходзяць пад самыя хмары!

“Аб, калі я не дайду,
Калі ў шляху прападу,
Што станецца з імі, з хворымі,
З маімі звярамі ляснымі?”

I адразу ж з высокай скалы
Да Айбаліту зляцелі арлы:
“Сядай, Айбаліт, верхам,
Мы жыва цябе довезём!”

І сеў на арла Айбаліт
І адно толькі слова паўтарае:
“Лімпапо , Лімпапо , Лімпапо !”

7

А ў Афрыцы,
А ў Афрыцы,
на чорнай
Лімпапо ,
Сядзіць і плача
У Афрыцы
сумны Гиппопо .

Ён у Афрыцы, ён у Афрыцы
Под пальмой сядзіць
І на моры з Афрыкі
Без адпачынку глядзіць:
Ці не едзе ў карабліку
доктар Айбаліт?

І гойсаюць па дарозе
Сланы і насарогі
І кажуць злосна:
“Што ж нету Айбаліта?”

А побач бегемотики
Схапіліся за жывоцікі:
тэрмін, у бегемотиков,
жывоцікі баляць.

І тут жа страусята
Vizzhat, як парасяты.
брат, шкада, шкада, шкада
Бедных страусят!

І адзёр, і дыфтэрыт ў іх,
І акрамя, і бранхіт ў тэрміне,
І галава баліць у іх,
І рыльца баліць.

Яны ляжаць і трызняць:
“Ну што ж ён не едзе,
Ну што ж ён не едзе,
доктар Айбаліт?”

А побач задрамала
зубастая акула,
зубастая акула
На сонейку ляжыць.

брат, ля яе малютак,
У бедных акуламі,
Ужо дванаццаць сутак
зубкі баляць!

І вывіхнутая плячо
У беднага коніка;
ня скача, не скача ён,
А горка-горка плача ён
І доктара кліча:
“Аб, дзе ж добры доктар?
Калі ж ён прыйдзе?”

8

але вось, паглядзіце, нейкая птушка
Усё бліжэй і бліжэй па паветры імчыцца.
для птушак, глядзіце, сядзіць Айбаліт
І капялюш махае і гучна крычыць:
“Няхай жыве мілая Афрыка!”

І рада і шчаслівая ўся дзятва:
“прыехаў, прыехаў! Ура! Ура!”

А птушка над імі кружыцца,
А птушка на зямлю садзіцца.
І бяжыць Айбаліт да бегемотикам,
І пляскае іх па жывоціку,
І ўсё па парадку
дае шакаладку,
І ставіць і ставіць ім градуснікі!

І да паласатым
Бяжыць ён тыгранятамі.
І да бедных гарбатым
хворым верблюжатам,
І кожнага гогалем,
кожнага моголь,
Гогаль-моголь,
Гогаль-моголь,
Гогаль-моголь частуе.

Дзесяць начэй Айбаліт
не есць, не п'е і не спіць,
Дзесяць начэй запар
Ён лечыць няшчасных лялек жанчыне
І ставіць і ставіць ім градуснікі.

9

Вось і вылечыў ён іх,
Лімпапо !
Вось і вылечыў хворых.
Лімпапо !
І пайшлі яны смяяцца,
Лімпапо !
І танцаваць і песціцца,
Лімпапо !

Я акула Karakula
Правым вокам падміргнула
І рагоча, і рагоча,
Быццам хто яе казыча.

А малюткі бегемотики
Uhvatilis 'для жывоціка
І смяюцца, заліваюцца -
Так што ду бы дрыжаць.

Вось і Гіпа, вось і По па,
Гіпа-у на, Гіпа-у на!
Вось ідзе гіпапатам.
Ён ідзе ад Занзібара.
Ён ідзе да Кіліманджара -
І крычыць ён, і спявае ён:
“слава, слава Айбаліту!
Слава добрым дактарам!”

Самыя чытаныя вершы Чукоўскага:


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар