tərcümə:

Порою заглавия уведомляли читателя не только о сюжете рассказа, но и о той поучительной мысли, какую содержит в себе этот сюжет:
«За двумя зайцами погонишься, ни одного не поймаешь».
«Гречневая каша сама себя хвалит».
«Язык до Киева доведет».
«И прекрасное должно иметь пределы».
Погоня за сильнейшим эффектом заставляла молодого писателя сочетать в своих заглавиях такие слова, сочетание которых неожиданно, непривычно и дико: «Скарлатина и счастливый брак», «Баран и барышня», «Америка в Ростове-на-Дону», «Картофель и тенор» и т. d.
Стиль подобных заглавий, забубенный и броский, не был личной принадлежностью Чехонте.
Чрезвычайно характерный для юмористических листков того времени, он был внушен ему беспардонными нравами этих листков, которые требовали от своих литераторов именно такого развязного стиля. Литератор был вынужден подчиняться их тираническим требованиям. При сочинении заглавий ему вменялись в обязанность низкопробные словесные фокусы, барабанные фразы, фамильярно-игривое обращение с читателем, то есть такие черты, какие прямо противоположны позднейшей эстетике Чехова.
Читая в первом томе Полного собрания сочинений «Комические рекламы и объявления (сообщил Антоша Чехонте)» или «Контору объявлений Антоши Ч.», явственно видишь, что это не Чехов, а совсем другой человек, нисколько на него не похожий и даже ненавистный ему.
əlbəttə, читателю ясно, что эволюция системы заглавий, наблюдаемая в чеховских книгах, интересует меня не сама по себе, а как одно из свидетельств той сказочно-огромной перемены, какая к концу восьмидесятых годов произошла с Антошей Чехонте, когда он преобразился в Антона Чехова1.
В этих заглавиях, «как солнце в малой капле вод», запечатлелся рост его творческой личности.
XXI
Mən hesab edirəm ki, o, если бы Чехов девяностых годовЧехов «Архиерея», «Дамы с собачкой», «Крыжовника»встретился с Антошей Чехонте, автором «Дуры, или капитана в отставке», он сурово осудил бы его стиль.
1 Характерна самая эта подпись: Антоша. Человек, именующий себя публично Антошей, как бы демонстрирует свое неуважительное отношение к себе. Это было в нравах той литературной среды, где один из журнальных товарищей Чехова именовал себя в печати Эмиль Пуп.

lakin, зачем говорить об этом как о гипотетически-предполагаемом случае, если нам досконально известно, что встреча Антона Чехова с Антошей Чехонте состоялась в действительности.
Время этой встречиконец девяностых годов, и у нас есть полная возможность, на основе бесспорных свидетельств, удостовериться в том, с какой враждебностью во время этой знаменательной встречи отнесся Чехов к своему молодому предшественнику.
Я говорю о тех месяцах, когда писателю, уже создавшему ныне всемирно известные рассказы и пьесы, пришлось, по воле случая, вновь перечесть в самое короткое время все свои ранние произведения, написанные им в ту недавнююно для него очень давнююпору, o Antosha Chekhonte idi.
Произошло это в начале 1899 il. Издатель «Нивы» А.Ф. Маркс навязал Чехову дикий и злой договор, по которому писателю пришлось предоставить издателю не только те свои произведения, которые были предназначены им для печати, но также и те, перепечатку которых он, автор, считал нежелательной. Эти рассказы сам Чехов называл дребеденью. Они были неприятны его тогдашнему зрелому вкусу. Ему было больно перечитывать их.
И все же его принудили извлечь их из старых журналов и послать в Петербург издателю.
«Что хуже всего, – писал он Авиловой 5 fevral 1899 il, – я должен опять читать их, редактировать их и, как говорит Пушкин, «с отвращением читать жизнь мою» (18, 66).
Эти ранние вещи можно назвать античеховскими. Недаром он так безжалостно расправился с ними:
«Редактируя все то, что я до сих пор написал, я выбросил 200 рассказов», – сообщал он М.Н. Меньшикову 4 iyun 1899 il (18, 169).
А еще раньше в письме к Авиловой он разбил эти забракованные им рассказы на четыре категории: 1) «мало-мальски порядочные», 2) «плохие», 3) «очень плохие», 4) «отвратительные» (18, 93).
На каждом из этих «плохих», «очень плохих» и «отвратительных» рассказов он делал недвусмысленную надпись, запрещавшую издательству их публикацию: «исключить», «не печатать». У него была наивная уверенность, что таким образом он ограждает собрание своих сочинений от вторжения враждебного стиля. Мог ли он предвидеть, что тотчас же после его смерти хищные заправилы издательства нарушат его авторскую волю и напечатают большим тиражом все, что было забраковано им?
Те немногие из его ранних рассказов, в которых он видел хоть проблеск достоинств, он коренным образом переработал, перестроил по-новому, согласно требованиям своей позднейшей эстетики, чтобы вытеснить торжествовавшие в них некогда обывательские вкусы «Стрекозы» и «Будильника».
Переработка естественно не могла не коснуться заглавий.
Разухабистое заглавие «Ваня, мамаша, теща и секретарь» заменилось сдержанным и деловым: «Случай с классиком». От другого заглавия был отсечен тот кусок, в котором насмешливо выражены мнимые эмоции автора: «Брак по расчету, или за человека страшно» стал коротким «Браком по расчету». От заглавия «Битая знаменитость, или средство от запоя» остались лишь последние три слова.
Это изменение заглавий отразило в себе перемену, произошедшую в стилистике Чехова.
С самими рассказами он поступил еще более круто. Сравнив окончательный текст его рассказа «Приданое» с первоначальным текстом того же «Приданого», напечатанным в «Будильнике» 1883 il, редакция «Полного собрания сочинений А.П. Чехова» сообщает в своих комментариях:
«При сокращении текста отпали многие детали в описаниях и диалогах… Устранена подробность о (!) цели первого посещения домика… Исключены и дальнейшие фразы… Опущены детали о шитье… Устранен прием (?) описания комнат домика в форме (?) описания впечатлений посетителя… При переделке отдельных фраз изменены некоторые черты в характеристике образов…» (1, 533).
və sonra:
«По первоначальному тексту было (так-то). Это изменено в том смысле, что…»
И дальше о том же рассказе:
«Заменено… заменяется… изменяется… уточняется…» (1, 534).

Эти неуклюжие заметки говорят об упорной борьбе Чехова со стилевыми приемами юного Антоши Чехонте. В каждом абзаце великий художник, вооруженный многолетним опытом и безукоризненным вкусом, оттесняет своего молодого противника и заменяет его стилевые приемы своими.
То же случилось с рассказом «Злой мальчик», первоначально напечатанным тогда же, ilə 1883 il.
В комментариях к этому рассказу читаем:
«При подготовке к Собранию сочинений рассказ подвергался значительной переделке и стилистической правке. Сильно сокращены и изменены многие места, причем некоторые эпизоды отпали… Сокращен и заново переработан конец рассказа, выброшена (такая-то) сцена…»
Конец рассказа не «переработан», а написан Чеховым заново. İ.A. Бунин, наблюдавший его во время работы над этой юношеской беллетристикой, сообщает в своих воспоминаниях о нем:
«Я часто видел, как он перемарывал рассказ, чуть не заново его писал»1.
В письме к А.С. Суворину от 17 fevral 1899 года Чехов и сам говорит:
«Многие рассказы переделываю заново» (18, 22).
И конечно, скажу мимоходом, было бы гораздо резоннее, если бы редакторы Полного собрания сочинений и писем А.П. Чехова определили даты каждого из этих рассказов двумя цифрами: 1883-1899, ибо вторая из них потребовала от автора не меньшей затраты усилий, чем первая. Недаром работу по обновлению своих старых вещей он в одном из писем назвал «каторгой» (18, 265).
Перерабатывая, məsələn, для собрания своих сочинений рассказ «Пари», Чехов придал ему такую идею, которая прямо противоположна.идее первоначального текста.
А рассказ «Володя» после авторской правки приобрел новую фабулу и стал чуть не вдвое длиннее.
Многие из старых вещей, введенных Чеховым в прижизненное издание его сочинений, переработаны так, что первона 1 və. A. Б у н и н. Czechs // А.П. Чехов в воспоминаниях современников. M., 1960. (Курсив мой. – KC) чальные тексты можно считать черновыми набросками тех, какие мы читаем сейчас.
Спешу тут же заявить для полной ясности, o, когда я говорю о многотрудной борьбе, которую незадолго до смерти вел Чехов со своим прежним писательским обликом, я имею в виду не все произведения Антоши Чехонте, а лишь самые ранние – onlar, что он писал в первые годы литературной работы (1881-1884). Да и в эти первые годы он вскоре перестал именоваться «Антошей» и подписывался «А. Чехонте».
başlayaraq 1884 года Чехонте все меньше подчиняется вульгарным требованиям летучих листков и все явственнее преображается в Чехова.
Bu izləmək üçün ibrətamiz edir, как из месяца в месяц, из недели в неделю все больше расширяется круг его тем, все больше изощряется его эстетический вкус, все глубже делается его моральное и художническое восприятие жизни. Уже с середины восьмидесятых годов он из таланта становится гением и шагает семимильными шагами к созданию таких монументальных вещей, как «Степь», «Скучная история», «Палата № 6».
Тем-то и замечательна творческая биография Чехова, o, изучая ее, можно видеть, как безостановочно, неуклонно, планомерно, последовательно растет его духовная личность, как из литературного карлика, меньше которого, görünür, и быть невозможно, он вырастает во всемирного классика.
Пишущие о Чехове любят цитировать его знаменитые строки о том, как он по капле выдавливал из себя раба, но вряд ли кто применил эти строки к его литературному стилю. В первые годы работы Антоша Чехонте, неугомонный остряк, развлекатель мещанской толпы, был подневольным поденщиком той мелкой бульварной прессы, для которой он без устали трудился, спасая от голода себя и семью. Угождение обывательским вкусам было его рабьей повинностью. Но в то переходное время, когда он перестал называться Антошей и все еще не назвал себя Чеховым, он в тех же пошлых бульварных листках начинает все чаще и чаще выступать против обывательской пошлости. Сохраняя обличье развлекателя мещанской толпы, он все чаще становится ее обличителем. Уже к середине восьмидесятых годов Чехов окончательно сбрасывает с себя рабье ярмо и путем самовоспитания, путем неустанной борьбы с ин стинктами, мыслями, чувствами, внушенными ему темной средой с самого раннего детства, облагораживает и себя и свой стиль.
Здесь он снова встает перед нами, как героически-волевой человек, направлявший все силы души на усовершенствование своей нравственной личности. Здесь можно воочию видеть действие извечного закона, которому подвластно искусство: чтобы облагородить свой стиль, нужно облагородить себя.
Оттого-то такая феноменальная разница между первыми его вещами и последними. Нам понятна та душевная боль, с которой он перечитывал свои первые вещи: в них он, как в зеркале, увидел себя тем неказистым поденщиком, каким он был, когда начинал свой писательский путь, когда даже правильная русская речь была еще не вполне освоена им.
Чем яснее для нас вся мизерность его первоначальной литературной работы, тем выше мы ценим тот нравственный подвиг его труженической, творческой жизни, благодаря которому он в течение такого краткого времени очистился от писательских приемов и навыков, усвоенных им в ранние годы. Здесь с особой наглядностью становятся очевидны для каждого красота и величие упорного самовоспитания человеческой личности, жаждущей моральной чистоты.

СОДЕРЖАНИЕ

Fəsil biri 3
глава вторая35 глава третья89

|

Title Info author: Vlad
Document Info author: Vlad program used: doc2fb, Book Designer 4.0 version: 2

PAN id=title>
Fiction Book Description
КОРНЕЙ ЧУКОВСКИЙ

О ЧЕХОВЕ
Человек и мастер
Москва • РУССКИЙ ПУТЬ • 2008

ISBM 978-5-85887-281-8 ББК 83.3(2Poc)l
AMMA 885

fƏSİL ONE
© К.И. Chukovskij, наследники, 2008 © Русский путь, 2008

mən

O, qonaqpərvər idi, necə müdiri. ona Hospitality ehtiras gəldi. Kimi tezliklə o kəndində məskunlaşmış kimi, və o, dərhal qonaqlar bir dəstə dəvət. Çox bu dəlilik görünə bilər: İnsanlar yalnız uzunmüddətli ehtiyaclarını köhnəlmiş, belə bir ağır iş bütün ailə saxlamaq edib – və ana, və qardaş, və bacısı, və ata, O sabah üçün bir qəpik yoxdur, və bütün ev var, yuxarıdan, qonaqları doldurur, və onlara qidalanır, və entertains, və alır!
O, Ukrayna Outback onun yay iqamətgahı çıxardı, Mən bunu görmədim, Bilmirəm, nə o, və artıq Mosk-HN insanların bütün növ Elenium deyilən yerdə, Sankt-Peterburq, Aşağı.
L Moskvada yaxın əmlak məskunlaşmış zaman, evinin bir oteldə kimi idi. "Biz hər otaqda divan və bir neçə insanlar yuxuda, – qardaşı Michael deyir, – hətta salonda gecə sərf. yazıçılar, qız – istedad pərəstişkarları, Zemsky rəqəmlər, yerli həkimlər, "Oğlu ilə bir uzaq qohumları.
Amma bu kifayət deyil.
"Biz Ivanenko gözləyirik. Suvorin Pryedet, Mən "Ba Rantsevich dəvət edəcək, – o doxsan ikinci ilin Nate Lintvarevyh Melikhova məlumat (15, 365)1.
‘ mötərizədə ilk rəqəm onu ​​göstərir ki,, ikinci – Page Complete Works və məktubları AP. Chekhov, M., 1946-1951. Biz AP əsərlərinin toplusu istinad xilas. Chekhov, Roots I. istifadə edilən. Bütün digər istinadlar da ötən ömür nəşr verilir (M.: rəssam. Ədəbiyyat., 1967). – qeyd. sıra.
3
Və eyni zamanda onun dəvət etdi. Bu məktublar çıxdı, o, bu üç adam əlavə, O mənə və Lazarev gürcü dəvət, və Yezhov, və Leikin və o Levitan olma ki!
nəfər, lakin bütün deyil: evdə daim belə huddled, hətta qonaqlar hesab olunur: "Astronomka" Olga Kundasova, musiqiçi Marian Semaşko, Lika Mizinov, Musin-Puşkin (də – Drishka, də – ağustosböceği), Torjok bəzi Le bayquş, bəzi Clara Mamun, onun ailə dostları, havadarlarının və təsadüfi böyük bir sıra, nameless nəfər.
Bu çox, o, əlbəttə, tez-tez əziyyət. "Cümə From Pasxa üçün bu gün mən qonaqlar, qonaqlar, qonaqlar ... və mən bir xətt "yazılı deyil (15, 366). Lakin hətta bu qonaqlar üçün onun azğın ehtiras ram edə bilmədi. Eyni məktubda,, hansı şikayət yerləşdirilmiş, o yanında eyni Kundasovu çağırır – Vladimir Tixonov, növbəti – Leykina, növbəti – Yasinski, və növbəti biz öyrənmək, o qonaqlar və Suvorin, və Shtepkina-Kupernik, və Taqanroq Selivanov-Krause!
O, onun çağırıb həmişə fun, bravurní, oynaq, zateylyvo, gənc əyləncə atmosferə öz dəvətlərin stil əks etdirən kimi, kim onu ​​əhatə.
"Yaxşı, ser, – deyə yazdı, məsələn, redaktor “şimal”, – bunun üçün, Siz mənim şəkil qoymaq və belə adı övme əməyi mənim, Mən öz istixana sizə qırmızı turp beş paketləri vermək. Siz mənə gəlmək lazımdır (Sankt-Peterburq! altı yüz mil! – K. Ch) və "qırmızı turp yemək (15,371).
Və o memar dəvət necə Shechtel:
"Əgər gəlmək deyilsə, sonra arzulayıram, Sizə küçədə açıq lent "açdı (camaşırxana.- KC) (13, 220).
Belə ki, onun dəvət vodvil yazıçı Bilibin edir:
"Siz belə etmək: irəli getmək və ölkəyə ... mənim həyat yoldaşı ilə evlənmək, bir həftə və ya iki ... Mən söz verirəm, Siz böyük poglupeete soyutmaq ki ... " (13, 164-165).
Bu Chekhov səmimi qəlbdən deyil, və böyük dirilik, olan qonaqpərvərlik təsir.
onun dostları və tanışları touting, O, isti rənglər, parodying reklam müraciət kimi, Mən o zövqlərə boyalı, onlara gözləyir ki,.
bir sağlam "yer, şən, kökəldilmiş, dolu ... " (14, 153), "İsti və gözəl Krım yüz dəfə ..." (14,153), "Təkərli Kürsü gec, at çox əməlli deyil, gözəl yol, bütün hallarda gözəl insanlar " (14, 364), "Bathing grand" (13, 221).
O, çox aqressiv onun dəvət, qarşısının alınması və fikirlər, qonağın ona gələ bilər ki,. "Yaobyazatelno1 arkane'1pritaschu sizə özü üçün", – o romançı Shcheglov yazdı (14, 151). onun dəvət əksəriyyəti həqiqətən lassos idi, Bu onlara güclü hiss, çekici iradə.
"Mən sizə nifrət, ki, uğur "Əgər mənə gəlib dayandırılması, – o, öz dostları biri yazdı (14, 120).
və başqa bir:
"Əgər gəlmək deyilsə, belə gnusno3 yerinə yetirmək üçün, Cəhənnəm heç bir əzab kifayət deyil var ki,, "Əgər cəzalandırmaq (14, 350).
Üçüncü məktubda Face Mizinova xahiş:
"Muki'.my sizin üçün gəlmək lazımdır nə, Bizə gəlmək deyilsə?» (15, 356).
Və onun diabolical işgəncə təhdid – qaynar su və isti dəmir.
Və bacısı Sumy onun dostları biri haqqında yazdı:
"O gəlmək deyil, Mən onu dəyirman "atəşə (16,195).
Onun dəvətnamələrin və sorğuların Bu həddindən artıq enerji tez-tez demək olar ki, təsadüfi onlara sərf. Bütün o onun çağırırdı, o olsaydı ölüm onu ​​lazımdır, Bu səs-küylü Giljarovsky ya melkotravchatomu yorucu baxmayaraq, Heç Yezhov soxduğu.
boş yerə mənim mind köhnə və yeni yazıçıların adları arıtlamaq – heç bir biz xatırlayıram bilməz, Belə bir cəsarətli və səxavətli qonaqpərvərliyi ilə bəxş. görünür, daha stuck yazıçılar barlar, endi yuvalarının sahibləri, bir kəndli bu nəvəsi daha, son bədbəxt dükançı, amma heç biri sütun saray və on il qonaqlar bir sıra işğalı onun qədim əhəng ağacları altında görmədim, hansı ki, "köhnə və cırıq" Melikhovo, Moskva vilayəti gündəlik baş idi.
1kursiv Chekhov. – K.CH.
2Çexovun mətnləri bundan, başqa cür göstərilmədiyi hallarda, Mənim boz sik. – K.CH.
3kursiv Chekhov. – K.CH.

|
çox üçün Passion ömrünün sonuna qədər Chekhov qaldı. Artıq istehlak son mərhələyə, zaman, "sökük, poluzhilets ağır ", O, Moskvada qısa bir zaman üçün gəldi, onun mənzilinə sürü bir çox insanlar idi, səhərdən axşama qədər, o, bir pulsuz an yox idi ki,. "O, əlbəttə gün kimsə ziyarət zamanı", – Vl xatırladır. Yves. Nemirovich-Danchenko və dərhal inanılmaz qəribəliyi qeyd: "Bu, onun kiçik yorğun var, hər halda, O, yorğunluq "ilə qablaşdırılmış hazır idi.
hətta onda, vərəm, nəhayət, onun gücü zərbə zaman, o qonaqlar bu-başa heç vaxt simli "demək olar ki, yorğun etməyib", o, birini əvəz, səhərdən axşama qədər hər gün onların dokukami ilə onun yanına gəldi, sonra onun gənc il haqqında nə demək, o görməmiş dözülməz aclıq və daha çox haqqında pounced zaman, bir kommunikativ ilə aşkar, hansı, görünür, Hər hansı bir şəxs idi, heç vaxt.
Tanışlıq və dostluq qeyri-adi sürətli, Moskvada həyatının ilk illərində olduğu bütün Muscovy dost etdi, Moskvada cəmiyyətin bütün təbəqələri ilə, və eyni zamanda öyrəndim və Babkin, və Chikin, və Voskresensk, və Zveniqorod və bütün ətraf həyat təcrübəsi udma üçün böyük bir iştaha ilə.
Və gənc onun yazılarında biz daim oxumaq:
"İndi yarış idi ...", «El, Mən yuxuda və ofitserney ilə içdi ... ", "Mən rahiblərini səfərdə getmək ..." (13, 144, 87, 65), "Mən şüşə zavodunda Vladimir vilayətində getmək lazımdır ..." (15,164), "Mən yarmarkalarda getmək Nozdryov Ukrayna və qaydada bütün yay iplik olacaq ..." (14,61), "O, içdi və iki opera bas ifa ..." (13, 208), "Bəzən kamera hakimliyini da ..." (13,99), "Zibil bir restoran var idi, Mən gördüm, hovuz cem-dolu bilyard iki yaramaz böyük oyun ... " (14, 351), "Milad ağacı bir dəli var idi, qiyamçı şöbəsində " (16,196), "O, bir həkim yaxşı adam idi ..." (13,165), "Bohemian ... Yadenkoy az qayğı, Liudmillotchka olur ... Levitan bir qasırğa lifi, Olga bağışladım, ki, Matta üçün gəlmədi, və s.. d. Nelly gəldi və sürətli. Baronessa anadan qız At ... " (13, 233).
bu onun fenomenal ünsiyyət olmadan, Bu daimi ov olmadan hər kəs hobnob, Bu tərcümeyi maraqlı yanan olmadan, töreler, söhbət, peşə və insanların yüz minlərlə o, əlbəttə, Rusiya həyat eighties və doksanlar möhtəşəm ensiklopediya yaratmışdır heç vaxt, Bu kiçik Chekhov hekayələr adlı.
bu kiçik hekayələr bütün varsa, Moskva küçələrində bəzi möcüzə ilə birdən-birə onun əsərlərinin bir çox həcmi toplanması bütün insanlar su basdı, nümayiş, Bütün bu polis, mama, aktyorlar, portnyye, arestantы, aşpaz, bohomolky, təhsil, torpaq sahibləri, piskoposlar, cirkachi (və ya, onlar çağırıldı, tsirkisty), bütün sıralarında və idarələrin nümayəndələri, şimal və cənub əyalətlərindən kəndlilər, generalitet, hamam, mühəndislər, oğrular, monastır acolyte, tacirlər, pevčie, əsgər, swahili, piano çalar, yanğın, məhkəmə müstəntiqlər, deacons, professor, çobanlar, vəkillər, dəhşətli dump baş verir, yerləşdirmək bilmədi izdiham belə qalın və geniş sahəsi. digər kitablar – məsələn, Qonçarova – Çexov yaxın yalnız səhra görünür, belə bir neçə sakinləri hər yüz pages onlar üçün hesab.
Mən inana bilmirəm, ki, insanların bütün bu dəstə-dəstə, Çexovun kitab qaynaşır, bir şəxs tərəfindən yaradılmışdır, yalnız iki gözü, əvəzinə yığılmış belə fövqəlbəşər sayıqlıq ilə min gözləri, Bütün bu gestures yadda və əbədi həkk, Qeyts, smiles, adamtanıyan, paltar və mindən çox ürəkləri ki, lakin insanların kütlələrinin yalnız əvəzinə bir ağrı bir və sevinc.
Və insanların nə fun idi! mövzular, sevdiyi. A xülya asan idi, çünki, o amansızcasına insanlar və hər kəs rişxəndli baxmayaraq, görünür, Mən gördüm, biz ilk insanlarla görüşüb, o, demək olar ki, həmişə tam sadəlövhlük ilə müalicə oldu. Və belə ki, onun tükənməz alicənablıq idi, bir çox insanlar, o, öz şəxsiyyətinin sərvət vermək istəyən idi. Və belə ki, onun məktublarında biz tez-tez oxumaq:
"A gözəl kiçik", "Duş-man", "A böyük oğlan", "Pretty kiçik və gözəl yazıçı", "Cute insan əti, "isti, "Böyük ailə, isti, və mən onun güclü "əlavə dedi, "gözəl, "Fövqəladə yaxşı və incə yaradılması, "Bu, yalnız kimi yaxşıdır, eləcə də onun qardaşları kimi, hansı müsbət "Mənə heyran, "İnsan əti deyil istedad olmadan yaxşı və", "Belə bir pretty qadın, "Nə bir az. Və s.. d.
görünür, nə ev bağ, Siz ki, yay sakini kimi qısa yay ay vurmaq? yay keçir, geri şəhərə gələn və əbədi onları unutmaq. Amma tezliklə Çexov kimi ona unknown cənub bir ölkə ev kirayələmək Lintvarevyh, və o, bir dəfə iman, onlar bütün – və altı var idi – çox gözəl insanlar, və bir çox illər üçün mən onun yaxın dostları dairəsi ailə daxil, və ya, onun sözləri, ailə qarşısında "Mən sönməz çıraq yandırdı".
Və Kiselev ailə ilə eyni, kimə o əvvəllər Moskva xaricində bir sıra bağ üç yayı lentə idi. O, yalnız onlarla dost, lakin onların uşaqları ilə, onların qonaqları və qohumları ilə.
O, demək olar ki bütün redaktorları ilə dostcasına var kimi, o çap oldu, hətta Vukolov Lavrov və Sablin, Biz Aleksey Suvorin qeyd etmək.
Və bir dərəcədə ki, Artel idi, xor man, hətta mən tək yazmaq istəyirdim, və ya başqaları ilə birlikdə və ən yararsız insanların co-müəllifləri dəvət hazır idi.
"Qulaq asın, Korelenko ... Birlikdə çalışaq. bir oyun yazmaq. Four Həvarilərin işləri. İki həftə ".
Korelenko Baxmayaraq ki, heç bir dram teatr üçün yazmaq, və heç bir əlaqəsi yox idi.
və Bilibinu:

Ən Chukovsky ayələri oxumaq:


bütün poeziya (content əlifba sırası ilə)

Bir cavab buraxın